Sri kanchi kamatzhi Amman

Kamakshi is the presiding Deity of "Nagareshu Kanchi". Seated in the Kamakottam is the magnificient form of Devi Maha Thiripurasundari. The name "Kamakshi" means the Divine Mother whose beautiful eyes(Akshara) are Ka-Saraswathi (The Goddess of Learning) and Ma-Lakshmi (The Goddess of Wealth). With the Karuna or compassion that flows from her eyes she releases the devotees from the bonds of Maya (the illusion of the material world) and uplifts their souls to the height of Gnana or Realisation. This beautiful mother in a relaxed seated posture holds in her four arms the Pasam or rope that binds the wandering mind, the Angusam or the noose that hooks the wavering mind, the sugarcane bow which symbolizes the sweetness of the mind and the Pancha Banam or the five arrows made of five flowers namely Ashokam, Aravindam, Nilothpalam, Mango and Jasmine representing the five senses. Her limbs depict no Mudras (symbolic gestures) but Her posture silently summons the devotees' absolute surrender to her lotus feet - the abode of absolute bliss!!

நகரேக்ஷூ காஞ்சி எனும் திருத்ததலத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் அன்னை காமாட்சி, காமகோட்டத்தில் கம்பீரமாக அமர்ந்திருக்கும் தேவி மஹாதிரிபுரசுந்தரிதான் காமாட்சி, காமாட்சி என்றால் “கா” என்ற ஸரஸ்வதி (கல்வி தரும் சக்தி)யையும். “மா” என்ற லக்ஷ்மி (பொருள் தரும் சக்தி) யையும். தனது இரு அழகிய விழிகளாகக் கொண்ட பராசக்தி என்று பொருள், தேவியின் கண்களிலிருந்து பெருகும் கருணையின் திறத்தால் தனது அடியவர்களை மாயை என்னும் இருளிலிருந்து விடுவித்து ஞானம் எனும் ஒளிக்கு ஏற்றம் தந்து அழைத்துச் செல்கின்றாள், அமர்ந்த கோலத்தில் இருக்கும் இப்பேரழகு வாய்ந்த அன்னை தனது நான்கு கரங்களிலும் பாஸம் (அடியார்களின் அலையும் மனதைக் கட்டுக்குள் கொண்டு வரும் பாசக் கயிறு) அங்குசம் (நிலையற்ற மனதை நிலைபெறச் செய்யும் கொக்கி) கரும்பு வில் (மனதின் இனிமையைக் குறிக்கும் ஆயுதம்) மற்றும் அசோகம். அரவிந்தம், நீலோத்பலம். மாம்பூ, மல்லிகை ஆகிய பஞ்ச பாணங்களையும் ஏந்தி அமர்ந்தருக்கின்றாள், இப்பஞ்ச பாணங்களும் உடலின் ஐந்து உணர்வுகளைக் குறிப்பன, அன்னை காமாட்சி வடிவத்தில் எந்த முத்திரையையும் வெளிப்படுத்துவது இல்லை, ஆனாலும் அவளது மிக அமைதியான தோற்றம் அடியார்களை தனது தாமரைத் திருவடிகளைத் தஞ்சமென்று சரணடையுமாறு மௌனமாக உத்தரவிடுவது போல் அமைந்துள்ளது, அவளது திருவடிகளே பேரானந்தத்தின் எல்லையாகும்.